Энэ блогоос: | Үүцлэх | өөр блог » |
Блог үүсгэх | Нэвтрэх |
Миний сэтгэлээс урган гарах үгс...

За сайн байцгаана уу?
Аялалаар явж байгаад өчигдөр л гэртээ ирлээ хэхэ..
Энэ сард гэртээ бараг байсангүй шив дээ хөөрхий..
Дараа аялалын зурагнуудаа оруулнаа..

Цовоо цолгиун аашинд нь
Сэтгэл сэмхэн гэгэлзэнэ
Цогтой гэрэлтэх харцанд нь
Санаа алдан тэмүүлэнэ
Хөгжилтэй гэнэн ярианд нь
Бодол хоргодон эргэлдэнэ
Хөнгөн гэмгүй инээмсэглэлд нь
Бүсгүй зүрх татагдана..

Итгэл гэдэг завиа
Сэтгэл гэдэг далайд чинь тавьсан чинь
Мэхлэлт гэдэг шуурга дэгдчихлээ..

Тэр боловсролтой, ухаалаг, царай зүс бие хаагаараа хэний ч дор орохгүй сайхан бүсгүй. Зөрж өнгөрөх залуус бүгд эргэж хардаггүй юмаа гэхэд түүнтэй уулзаж ярилцсан хэн боловч сэтгэл хангалуун үлддэг билээ. Олон жил шантралгүй бэлдэн байж тэр хүссэн эмч мэргэжлээ олж авсан бөгөөд одоо ч үүндээ сэтгэл хангалуун байдаг тийм л нэгэн бүсгүй. Гэвч тэр нэг л зүйлд харамсаж, найзуудтайгаа наргисан үдэш бүр харууслын манангаар сэтгэлээ сэмлэн нулимсан далайд зүрхээ живүүлэн гадаа уйлж суугаад гэртээ орж ирдэг гэдгийг гэрийнх нь гадаах модон сандал тэр хоёроос өөр хэн ч мэдэхгүй ээ. Амьдрал гэж юу байдгыг ч мэдэхгүй хорь гаруйхан насандаа хайр гэдэг хөлөг онгоцонд сууж нэгэн бяцхан амийг гэдсэндээ бий болсоныг мэдсэн ч тэр нэгэн бяцхан амийг дэлбээлүүлсэн дурлалт залуу нь хоёр иддэггүй хоосон хонодоггүй амьдралыг нь ядуу тарчигхан гээд хаяад явчихсан. Эгч нь "эцэггүй хүүхэд дэмий" гээд ээж нь "оюутан" гээд хөөрхий тэр бяцхан амьтныг үгүй хийлгэчихсэн нь одоо түүнийг ийн ГАНЦААРАА болгоно гэж хэн нь ч мэдсэнгүй. Тэр сургуулиа ч төгсөн нэгэн залуутай ханилсан боловч залуу туяхан бүсгүйгээр гарын чилээгээ гарган, эцэг эхэд нь ч анхнаасаа таалагдаагүй учраас бүсгүй эргэн гэртээ ирэн ажлаа ч сольж нэгэн хэвийн уйтгарт амьдралаар амьдрах болов. Найз нөхөд нь бүгд л нөхөр хүүхэд гээд завгүй байхад тэр л ГАНЦААРАА.. Удаан уулзаагүй нөхөдтэйгөө уулзахад бүгд л хүүхдийнхээ тухай ярихад түүний сэтгэл сэмрэн өвдөнө.. "Хүүхэд чинь хэдтэй вэ?" гэсэн асуултанд яс нь хавталзана.. Орой бүр орондоо уйлан тэр үед "Би хүүхдээ гаргана" гээд хэлчихэж чадаагүй өөрийн тэнэг бүрэг зангаа зүхнэ. "Битгий гарга" гэж хэлсэн ээж эгч хоёртоо гомдоно. Тэр хэтэрхий хатуу хүн болохоор эрүүл байхдаа дэндүү гэмээр чанга байж энэхэн биендээ багтамгүй их харуусал гуниг зовлонг үүрэн юу ч болоогүй юм шиг инээж байхыг нь харахад зүрх эмтрэх шиг..Түүний энэ зовлонг хэн ч ойлгохгүй ээ, яагаад гэвэл ээж нь олон хүүхэдтэй, эгч дүү нар нь бараг л бүгд гэр бүл болон үрийн зулай үнэрлэсэн болохоор л тэр.. Шаналсан сэтгэлээ тайтгаруулах гэж тэр хамт байдаг бага дүүдээ хамаг уураа гаргана.. Дүүдээ "миний насан дээр хүүхэдтэй байгаарай" гэж захина. Өөрийнхөө зовлонг амсуулахгүй гэсэндээ л ..
Бурханаас тэр сайхан амьдрал, сайн хань гуйдаггүй., Зүгээр л эргэж гэрлүүгээ яардаг, өвдөхвий гэж санаагаа чилээх хүүхэд хайрлаач гэж гуйдаг. БУРХАН МИНЬ ТҮҮНИЙ ГУЙЛТЫГ СОНСООЧ !!!
Том том машинууд амьгүй юм шиг эгнэн зогсон
Толгой дээгүүр хашгичин эрээ цээргүй аашлах харчууд
Шороо босгон чулуу үсэргэн хурдлах машинууд
Шинжин харж инээлдэн зогсох хэдэн жолооч..
Ийм л замаар би явсан........
